Zware metalen

Algemeen
Zware metalen komen in de natuur voor, ze hebben dan een dichtheid groter dan 5 g/cm³. Degenen die het meest voorkomen in de natuur zijn; kwik, lood, cadmium, koper, arsenicum, nikkel, kobalt en magnesium. De meest toxische van deze stoffen zijn: lood, cadmium en kwik.

Bron van de emissies
Zware metalen komen voor in het water, de lucht en in de grond. Zoals alle mineralen, komen zware metalen voor in gesteente. Deze natuurlijke reserves vormen zichzelf zeer nauwkeurig. Exploitatie van de lagen, erosie, het weghalen van water of de uitbarsting van een vulkaan, dit alles laat zijn sporen na laten in de natuur. Hierdoor kunnen zware metalen toxisch worden wanneer ze zich in voldoende hoeveelheid in levende organismen bevinden.

Buiten de natuurlijke verschijnselen, menselijke activiteit en zelfs wanneer zij geen zware metalen creëren die deel uitmaken van de verspreiding in de natuur:

• Fysische lood uitstoot: metaal en mijnbouw zijn de belangrijkste bronnen, de emissie door menselijk gebruik, het lood aanwezig in de vorm van vervuiling van de exploitatie. Het vermelden waard is de aanwezigheid van lood in autobatterijen, al gauw zo'n 75000 ton lood per jaar is.
• De atmosferische uitstoot: deze uitstoten zijn gerelateerd tot de totaliteit van de metalen, betreffende kwik, cadmium, arseen, chroom en lood. Deze zijn met 50% verminderd tussen 1990 en 1998.

Gedurende een aantal jaren, hebben industrieën zich om diverse redenen, zoals koelprocessen, transport of het afstoten van effluenten, gevestigd langs rivieren. Dit effect wordt steeds meer beperkt door het inzetten van zuiveringsinstallaties bij de fabrikant. Water vormt een fundamentele schakel voor wat betreft de vervuilingen van zware metalen door het faciliteren en aangaan van chemische reacties. Water transporteert zware metalen en deze dringen binnen in de voedselketens (algen, vissen etc.). Zware metalen zijn in het algemeen aanwezig in sporen, de aanvankelijke lage toxiciteit loopt op aangezien de toxiciteit zich ontwikkelt in de bio-ophoping van organische componenten.

Toxiciteit van de zware metalen
De toxiciteit van zware metalen hoeft niet meer te worden aangetoond. De toxiciteit van kwik bijvoorbeeld is al bekend sinds de oudheid. Meestal worden de toxische effecten van zware metalen gerelateerd met het zenuwstelsel, het bloed en merg. Deze zijn in het algemeen carcinogeen. 

Voor meer specifieke informatie over de elementen: Zie de tabel hieronder.

• Arseen - As

• Kwik - Hg
• Lood - Pb
• Zink - Zn
• Vanadium - V
• Zilver - Ag
• Nikkel - Ni
• Chroom III - Cr III
• Chroom VI - Cr VI
• Cadmium - Cd
• Kobalt - Co

• Coagulatie
• Zandfiltratie
• Aktief kool filtratie
• Chloor
• Elektrodialyse
• Ionenwisseling
• Omgekeerde osmose

Verbetert de eliminatie van de zware metalen