Verontreinigingen in zwembaden
In het water van openbare zwembaden komen micro-organismen
en ongewenste stoffen voor, die afkomstig zijn van de huid en
afscheidingsproducten van zwemmers. Zwemmers brengen vele verontreinigende
stoffen in het water; zoals bacteriën afkomstig uit het speeksel,
uitscheidingsproducten, vuil van huid en badkleding, huidweefsel, talg,
zweet, neus en keelslijm, haren, cosmetica en ammoniak. Het is vaak te
duur om het water in zwembaden schoon te houden door er continu vers water
in te laten. Daarnaast blijven dan ook de vetachtige stoffen achter op de
wanden van het zwembad. Het water wordt gecirculeerd, hierdoor kunnen de
concentraties verontreinigende stoffen en ziekteverwekkers toenemen.
Micro-organismen vermenigvuldigen zich en het risico dat men een ziekte
oploopt neemt toe.
Opgeloste verontreinigingen
Het water bevat ook opgeloste verontreinigingen. Hiertoe behoren de
urine en zweet die door zwemmers worden uitgescheiden. Zweet en urine
bestaan voor een groot deel uit water, ammoniak
(NH3) en ureum. Ook bevatten ze kreatine, kreatinine en
aminozuren. De bestanddelen van zweet en urine zijn niet schadelijk voor
zwemmers. Wanneer deze verbindingen reageren met in het water aanwezig
desinfectiemiddel, bijvoorbeeld chloor, ontstaan ongewenste
reactieproducten die voornamelijk uit chlooraminen bestaan.
Daarnaast kan het water opgeloste verontreinigingen bevatten van de
desinfectie- en schoonmaakmiddelen die in het zwembad(water) zijn gebruikt.
De opgeloste verontreinigingen worden zoveel mogelijk verwijderd door oxidatie.
De verontreinigingen worden hierbij met behulp van chemische middelen
afgebroken. Stoffen die niet of niet volledig bij de oxidatie worden
afgebroken en oxidatieproducten worden door geleidelijke vervanging van
het zwemwater met vers water verwijderd uit het circulatiesysteem.
Effecten van verontreinigingen in het zwembadwater
Zwemmers zijn kwetsbaar voor ziekteverwekkende micro-organismen in het zwemwater. Door de sterke afkoeling en binnendringend water kan de weerstand van de slijmvliezen van zwemmers zodanig verzwakken dat ze veel vatbaarder zijn voor de ziektekiemen die zich in het water en de lucht van het zwembad bevinden en zelfs voor de ziektekiemen die zich in het eigen lichaam bevinden. De micro-organismen die door zwemmers in het water gebracht worden, kunnen een groot aantal ziektes en aandoeningen veroorzaken. De meeste ziekteverwekkende micro-organismen veroorzaken diarree of uitslag op de huid. Bepaalde micro-organismen zijn verantwoordelijk voor ernstige ziekteverschijnselen, zoals verlamming, ontsteking van de hersenen, het hersenvlies en de hartspier, geelzucht, koorts, braken, diarree en luchtweg- of ooginfecties. De ziekteverwekkende micro-organismen die in zwemwater voor kunnen komen bestaan uit bacteriën, virussen en parasitaire protozoën.
Jonge kinderen, ouderen en mensen met een verlaagde weerstand of een slechtwerkend immuunsysteem zijn doorgaans bevattelijker voor ziektes en worden soms ook ernstiger ziek. Met name in ontwikkelingslanden neemt het aantal mensen met een slechtwerkend immuunsysteem als gevolg van AIDS de afgelopen twintig jaar sterk toe. Maar bijvoorbeeld ook mensen die behandeld worden voor kanker hebben vaak een verlaagde weerstand. Niet iedereen die geïnfecteerd is, wordt ziek, maar vaak geven degenen die geïnfecteerd zijn de micro-organismen wel door.
|
