Zwembad

Waterbehandeling

Verontreinigingen Desinfectie Gezondheidseffecten Regelgeving

Zwembaden in Nederland

Het aantal zwembaden in Nederland is de afgelopen jaren sterk toegenomen. Naast het gewone baantjes trekken en recreatief vrij zwemmen wordt het zwembad ook gebruikt voor sport (waterpolo, kunstzwemmen en aqua-aerobics. Er zijn 700 openbare zwembaden in Nederland, daarnaast zijn er enkele duizenden therapiebaden en zwemgelegenheden die semi-openbaar zijn (bijvoorbeeld in hotels en op campings). Het aantal privézwembaden in Nederland is niet bekend. Zwembaden verschillen van elkaar qua functie (bijvoorbeeld tropisch zwembad, wedstrijdbad of saunabad), omvang, bezoekersaantal en condities als de temperatuur het reinigings- en desinfectiesysteem. Er kan een onderscheid gemaakt worden in binnen- en buitenbaden. Verder wordt er een onderscheid gemaakt in baden waar het water hergebruikt wordt of waar het water continu wordt ververst. Bij circulatiebaden bijvoorbeeld circuleert het water voortdurend via een zuiveringsinstallatie. Een deel van het water wordt na behandeling afgevoerd en het water wordt aangevuld met vers water. Bij zogeheten doorstroomde bassins wordt het water continu ververst. Het afgevoerde water komt in het riool terecht of gaat naar de zuiveringsinstallatie van een ander bassin. De meeste openbare zwembaden zijn circulatiebaden.

Behandeling zwembadwater
Het water van zwembaden moet behandeld worden zodat het helder en schoon is, vrij van schadelijke stoffen, bacteriën, virussen, algen en andere ziekteverwekkers en zwemmers er veilig gebruik van kunnen maken.

Zuiveringsstappen
Het zwembadwater wordt via een aantal zuiveringsstappen behandeld (figuur 1). Het water wordt van het zwembad naar de waterzuiveringsinstallatie getransporteerd (1). Het gaat eerst door een haarvanger (2), waar grove verontreinigingen als haren, pleisters en bladeren uit het water worden verwijderd. Vervolgens wordt een vlokmiddel (3) toegevoegd waarmee fijnere onopgeloste verontreinigingen worden gebonden. Voorbeelden van onopgeloste verontreinigingen zijn zichtbare zwevende vervuiling in de vorm van organisch materiaal zoals huidschilfers en textielvezels. Tot deze groep wordt ook de colloïdale (zwevende) verontreiniging in de vorm van speeksel, zeepresten, cosmetische producten en huidvetten gerekend. Bij te hoge concentraties veroorzaken deze verontreinigingen vertroebeling van het zwemwater. Parameters voor de aanwezigheid van niet-opgeloste verontreinigingen zijn het doorzicht van het water en het kaliumpermangaat (KMnO₄) verbruik in het water dat gebruikt wordt als een maat voor de oxideerbaarheid van de aanwezige organische verbindingen. De nietopgeloste verontreinigingen worden door het zandfilter tegengehouden. Het zandfilter (4) wordt om de zo veel tijd teruggespoeld, waarbij de verontreinigingen via het riool worden afgevoerd.