Stoffenkringlopen vervuiling

Er zijn drie manieren waarop mensen de hydrologische kringloop beïnvloeden. Men ontrekt grote hoeveelheden zoet water aan rivieren, meren en ondergrondse bronnen. In gebieden die dichtbevolkt zijn of waar er veelvuldig gebruik wordt gemaakt van irrigatie, wordt het grondwater opgebruikt of vult zout water uit de oceanen ondergrondse watervoorraden op. Door vegetatie te verwijderen om er landbouw te bedrijven, mijnbouw te plegen, wegen of gebouwen neer te zetten, spoelt het regenwater sneller weg, waardoor de filtratie en daarmee de aanvulling van de grondwater voorraden afneemt. Daarnaast neemt ook het risico op overstromingen toe en worden bodemerosie en landverschuivingen versneld. Daarnaast veranderen mensen ook de kwaliteit van het water. Dit gebeurt vooral door het toevoegen van voedingsstoffen en verontreinigende middelen en door het veranderen van ecologische processen die normaliter verantwoordelijk zijn voor het zuiveren van het water. 

Zie voor meer informatie de waterkringloop

Mensen verstoren de stikstofkringloop op een aantal manieren. Ten eerste komt er altijd stikstofoxide vrij wanneer men een brandstof verbrandt. Dit stikstofoxide reageert bij hoge temperaturen met zuurstof om uiteindelijk stikstofdioxidegas te vormen. Wanneer dit in de lucht met waterdamp reageert, ontstaat er het stikstofzuur HNO₃. Dit veroorzaakt zure regen, dat schade toebrengt aan bomen en mariene ecosystemen. Anaërobe bacteriën die veeafval en anorganische meststoffen in de bodem afbreken, scheiden stikstofdioxide gas N₂O uit, dat een broeikasgas is. In de atmosfeer is N₂O verantwoordelijk voor de afbraak van ozon dat de aarde beschermt tegen schadelijke UVstraling. De mens zorgt er ook voor dat er op bepaalde plaatsen een tekort aan stikstof ontstaat. Een tekort aan stikstof ontstaat daar waar men stikstof weghaalt om er bijvoorbeeld kunstmest van te maken. Door stikstofrijke groenten te telen wordt de toplaag van de bodem ontdaan van stikstof. Door irrigatie worden in wateroplosbare nitraten verwijderd. Stikstof wordt ook uit de bodem verwijderd wanneer men graslanden en bossen verbrandt om de grond geschikt te maken als landbouwgrond. Ondertussen worden er dan ook stikstofoxiden vrijgelaten in de atmosfeer.

Zie voor meer informatie de stikstofkringloop

 

Fosforkringloop

P

Menselijke activiteiten zijn ook van invloed op de fosforkringloop. Op plaatsen waar men fosfor aan de bodem heeft ontrokken om er kunstmest van te maken, kan het omliggende land en (grond)water vervuild worden met fosfaten. Op plaatsen waar deze kunstmeststoffen zijn toegepast, kan de fosfor in de vorm van fosfaat met water meegevoerd worden en uiteindelijk in plassen en meren terechtkomen, waar het eutrofiëring veroorzaakt. Dit betekent dat het water zeer voedselrijk wordt, waardoor bepaalde waterplanten, zoals algen sterk gaan groeien. Doordat het zonlicht dan niet meer goed in het water kan doordringen, kan er een zuurstoftekort ontstaan. Bij de afbraak van algen komen giftige stoffen vrij en wordt er veel zuurstof verbruikt, waardoor er ook een zuurstoftekort ontstaat. In tropische gebieden zorgen mensen voor een tekort aan fosfor. Door de tropische bossen om te hakken, zorgt men ervoor dat er een tekort aan fosfor ontstaat. In deze gebieden bevindt het meeste fosfor zich namelijk in de bomen en planten en niet in de bodem. Wanneer planten en bomen, wordt het fosfor snel gerecycled door de reducenten. Door de bomen en planten weg te halen, wordt het fosfor en de andere voedingstoffen die zich in de bodem bevinden met een paar fikse regenbuien weggespoeld. De grond is dan onproductief geworden.  

Zie voor meer informatie de fosforkringloop

 

Zwavelkringloop

S

De mens is verantwoordelijk voor het ontstaan van 90% van de zwavelzouten op aarde. Deze ontstaan vooral tijdens industriële processen, zoals het verbranden van kool, het raffineren van petroleum en het smelten van metalen. 

Zie voor meer informatie de zwavelkringloop

 

Koolstofkringloop

C

De mens heeft op twee manieren de koolstofkringloop beinvloed. De verwijdering van bossen en struiken heeft ervoor gezorgd dat er minder planten en bomen zijn om koolstofdioxide op te nemen. Daarnaast heeft de mens sinds de Industriële Revolutie grote hoeveelheden koolstof gebruikt voor het opwekken van energie. Dit is in zo'n hoog tempo gedaan, dat er een tekort aan koolstof kan ontstaan, het duurt namelijk zeer lang voor er opnieuw koolstof uit dood organisch materiaal wordt gevormd. Daarnaast brengt het gebruik van koolstof nog een aantal problemen met zich mee. Bij de verbranding van koolstof komt namelijk koolstofdioxide vrij. Tussen 1870 en 1990 is er 25% meer koolstofdioxide in de lucht terecht gekomen dan daarvoor. Er bevindt zich nu meer koolstofdioxide in de lucht dan oceanen en planten op kunnen nemen.  Koolstofdioxide behoort tot de broeikasgassen. Een teveel aan koolstofdioxide in de lucht kan ervoor zorgen dat het klimaat verandert.  

Zie voor meer informatie de koolstofkringloop

Kijk voor meer informatie over CO₂ en het klimaat ook eens naar: http://www.co2.nl/, http://www.co2.org/, http://www.co2science.org/, http://www.trouw.nl/natuurenmilieu/artikelen/1052283935743.html 

Klik hier om terug te keren naar de hoofdpagina van de stoffenkringlopen