Schadelijke stoffen - chroom

Driewaardige chroomverbindingen (Cr-III) zijn onmisbaar voor een goede gezondheid van mens en andere zoogdieren. Als het lichaam te weinig chroom binnen krijgt, kan de suikerstofwisseling ontregeld worden en dat vergroot de kans  op hart- en vaatzieken. De aanbevolen dagelijkse inname van Cr-III ligt tussen de 5 en 200 microgram.

Chroom ook giftig zijn. Omdat er verschillende chroomverbindingen zijn, is er ook variatie in giftigheid. Zeswaardig chroom (Cr-VI) is de giftigste verbinding. Cr-VI zit in chromaten, bijvoorbeeld calciumchromaat of kaliumdichromaat. Chroom dat zich bevindt in houtconserveringsmiddelen, cement en de meeste verfpigmenten is chromaat. Chromaten kunnen ontstaan door oxidatie uit driewaardig chroom en chroom metaal.

Blootstelling aan chroom kan leiden tot allergische reacties, zoals eczeem. Bij chromaten is de kans op deze overgevoeligheidsreacties nog groter. Chromaten kunnen er ook voor zorgen dat erfelijk materiaal verandert en na inademen kan longkanker ontstaan. Als zich hoge chromaat concentraties in oppervlaktewater bevinden, kan dat schadelijk zijn voor de kieuwen van vissen.

Chroom wordt vooral gebruikt bij het verkrijgen van roestvrije en hittebestendige legeringen. Hierbij kan tijdens het lassen chromaat vrij komen. Verder wordt chroom verwerkt in chemicaliën. Deze chemicaliën worden dan gebruikt in leerlooierijen, in verfkleurstoffen of in houtconserveringsmiddelen.

Chromaten hebben een MAC-waarde van 0,05 mg/m³, chroom en driewaardig chroom hebben een MAC-waarde van 0,5 mg/m³. De aanbevolen dagelijkse inname van chroom is 0,05-0,20 mg.