Schadelijke stoffen - pentachloorfenol

Pentachloorfenol (PCP) bestaat uit een benzeenring met daaraan vijf chlooratomen en een hydroxyl-groep (OH). PCP behoort tot de groep chloorfenolen, waar ook ortho-chloorfenol, parafenol en 2,4,5-trichloorfenol bijhoren. Het wordt gebruikt in hout impregneringsmiddelen en als bestrijdingsmiddel tegen bacteriën, schimmels en insekten.

De mens kan het op drie verschillende manieren opnemen, namelijk via inademing, inname via de mond en via de huid. Symptomen van PCP vergiftiging zijn hoofdpijn, koorts, ademhalingsproblemen, beschadiging van het zenuwstelsel en huidafwijkingen. Er wordt ook gesuggereerd dat PCP te maken heeft met kankergevallen.
Bij langdurige en herhaaldelijke blootstelling aan PCP kan schade aan de nier- en leverfunctie optreden, schade aan het centrale zenuwstelsel en diverse huidbeschadegingen en allergische reacties. Huidbeschadegingen en schade aan het centrale zenuwstelsel worden vaak geweten aan blootstelling aan de zeer toxische stoffen PCDD en PCDF.

Tot 1984 werd PCP in de Verenigde Staten nog gebruikt als onkruidbestrijdingsmiddel in de land- en tuinbouw. In 1985 werd het verboden voor zowel onkruid- als schimmelbestrijding. Sinds 1994 mag PCP niet meer geproduceerd worden in Nederland. Vanaf 1998 mag het niet meer aanwezig zijn als schimmelwerend middel in importproducten.

Chemische informatie

Witte kristallen of grauwe vaste stof in diverse vormen met typerende geur, niet brandbaar en slecht oplosbaar in water. MAC-waarde 0,5 mg/m³.

pentachloorfenol