Mineraalwater

Mineraalwater als genezing?

Wetenschappelijk onderzoek heeft aangetoond dat water, dat uit eeuwen oude bronnen komt, een enigszins medische werking kan hebben tegen sommige ziektes en kwalen (let wel deze wateren zijn vaak een onderdeel van een kuur). Een voorbeeld hiervan is; de studie naar de werkzaamheid van kuren in combinatie met oefeningen bij patiënten met de ziekte van Bechterew.

Veel van de eeuwenoude bronnen genieten wereldfaam vanwege de kuuroorden die er zijn geplaatst. De plaatsen van deze kuuroorden (bronnen)waren al op romeinse kaarten terug te vinden en stonden in die tijd bekend als bron van genezing. Bij oude culturen zoals de Keltische waren de bronnen het middelpunt van sacrale handelingen, de bronnen werden vaak als heilig beschouwd. Rond deze bron werden verschillende heiligdommen gebouwd welke later zijn uitgebouwd of gesloopt voor nieuwe heiligdommen. 

Hoewel de geneeskracht met behulp van water (thermische baden etc.) al  een tijd bekend is, geldt de Duitse pastoor Kneipp (1821-1897) als de grondlegger van de hydrotherapie, dat de basis voor de moderne kuuroorden heeft gelegd. 

Spa begon al in de zestiende eeuw met het bottelen van 'genezend' water. Of de heilzame werking van water ook daadwerkelijk geldt voor gebotteld water lopen de meningen nog uiteen. Er is namelijk een duidelijk verschil van water dat direct uit de bron wordt gedronken en water dat geruime tijd aan lucht is blootgesteld. We spreken over 'levend' water als dit direct uit de bron komt (water dat in staat is om zuurstof te absorberen). Dit water is biochemisch actief, als dit water met lucht in aanraking daalt de biochemische activiteit ervan.

Welk mineraalwater?

De keuze van mineraalwater voor 'tafelgebruik' wordt vaak gebaseerd op de smaak. De meeste mineraalwater bevat voor de mens belangrijke mineralen daardoor is mineraalwater een uitstekend voedingssuplement.

Water dankt zijn smaak aan de stoffen die het tijdens het verblijf in de grond opneemt. De smaak en inhoud van het water hangen sterk af van de grond (gebied) waar deze mee in aanraking mee is geweest. Vulkanisch gesteente bevat bijvoorbeeld veel magnesium, sulfaten, ijzer en koolzuur. Afzettingsgesteente bevat veel zouten en kalk. Hoeveel van die stoffen in het water oplossen is afhankelijk van de tijd dat water daarmee in aanraking is geweest. De hoeveelheid koolzuur speelt daarbij belangrijke rol, doordat het het oplossend vermogen van het water vergrootDoor het koolzuur zet het water uit en deze toename van het volume zorgt voor een opwaartse druk waardoor een bron ontstaat.
Water dat te rijk aan mineralen is, bijvoorbeeld uit thermische bronnen, zijn vaak niet geschikt als drinkwater (kan zorgen voor mineraalophoping in het lichaam) deze waters ondersteunen bepaalde genezingssprocessenen en vallen daardoor onder de bepalingen die gelden ten aanzien van medicijnen.

Men maakt het volgende onderscheid

Bij natuurlijk mineraalwater ondergaat het water in tegenstelling tot leidingwater geen enkele behandeling. Dezelfde stoffen die waterleidingbedrijven voor een deel uit grond- en oppervlakte water halen om het geschikt te maken als leidingwater voor dagelijks gebruik,worden door fabrikanten van mineraalwater als puur natuur op de etiketten gezet. De vraag is dan ook mag je mineraal water met kraanwater vergelijken, kraanwater heeft verschillende functies (wassen, koken etc.) en veel van deze mineraal waters danken juist hun smaak aan de mineralen.

Eisen

Volgens het Natuurlijk mineraal- en Bronwaterbesluit van 26 juni 1985 (onderdeel van de Warenwet) is natuurlijk mineraalwater met duidelijke fysiologische kenmerken, afkomstig uit een duidelijk omschreven beschermde bron. Die bron moet officieel door de overheid erkend zijn, een bron wordt pas erkend na een onafhankelijk onderzoek van het water. Het water dient aan de bron gebotteld te worden. Verder moet het water qua samenstelling stabiel blijven; met name geldt dit voor het gehalte aan mineralen. Water mag alleen de naam natuurlijk mineraal water dragen als dit ook werkelijk rechtstreeks uit de bron zonder behandelingen, alleen afscheiding ijzer en zwavelbindingen door filtreren of overhevelen, en de totale of gedeeltelijke verwijdering van koolzuurgas via uitsluitend natuurkundig proces verkregen is.
Bronwater hoeft aan minder eisen te voldoen (bronwater heeft in principe geen bijzondere fysiologische eigenschappen) en hoeft ook ook niet aan de bron gebottled te worden. Water met alleen de aanduiding mineraal of bronwater is niets anders dan water in een verpakking.

Per land is een kort overzicht gemaakt van de in dat land geproduceerde natuurlijke mineraalwateren.
Dit is gedaan voor de landen Italië, Frankrijk, Duitsland, België, Groot-Brittanië en Spanje

De belangrijkste bestanddelen en aspecten van mineraalwater worden hieronder beschreven

Zuurgraad (pH)

Vloeistoffen met een ph tussen de 0-7 zijn zuur en die met een ph hoger dan 7 zijn basisch. Mineraal water zou zo neutraal mogelijk moeten. Een erg zuur water kan na een tijd leiden tot erosie op de tanden. Het toevoegen van koolzuur verlaagd de ph

Totaal opgeloste deeltjes (TOD)

Dit getal geeft een indicatie hoeveel mineralen en andere opgeloste stoffen één liter water bevat.Technisch gesproken zijn dit de stoffen die overblijven na verhitting van het water tot

180 C.

Calcium (Ca⁺⁺)

Calcium zorgt voor een stevige botstructuur en tanden ook de spieractiviteit en het sturen van zenuw impulsen hebben te maken met calcium.

Een gebrek aan calcium kan  leiden tot een bleke zweterige/ plakkerige huid, nervositeit, misselijkheid en soms osteaporosis

Een overdaad aan calcium kan leiden tot het hebben van geen trek, gewichtsverlies, constipatie, hartstoornissen.

Aanbevolen dagelijkse hoeveelheid                                      800 mg - 1000 mg
Voor mensen in de groei (11-24 jaar)

en voor zwangere vrouwen                                                1200 mg

Calcium en water

Magnesium (Mg⁺⁺)

Magnesium is essentieel voor botten en cellen vooral die van de spieren. Het helpt bij in stand houden van spieren en het zenuwstelsel. Magnesium werkt positief tegen osteoporosis en nierstenen. Een gebrek aan magnesium kan leiden tot nervositeit, ziekte, maagkrampen en krampen in de kuit.

Aanbevolen dagelijkse hoeveelheid

300 tot 400 mg

Magnesium en water

Koolstofdioxide (CO₂)

Geeft het water een frisse bruisende smaak. Het helpt het lichaam om alcohol sneller op te nemen waardoor men sneller dronken wordt (champagne).

Natrium (Na⁺)

Natrium is essentieel voor de uitwisseling van water tussen cellen en het intercellulair medium. Natrium is ook belangrijk voor de werking van de spieren en de samentrekking daarvan. Een te grote hoeveelheid aan zouten waaronder natrium kan leiden tot het slecht functioneren van het gehele lichaam. Een tekort an natrium kan leiden tot sufheid, misselijkheid, spierkrampen en in sommige gevallen het falen van belangrijke lichaamsfuncties.

Aanbevolen dagelijkse hoeveelheid

2'000 to 3'000 mg

Natrium en water

Kalium (K⁺)

Kalium is nodig voor het reguleren van water in de cellen. Het houdt de osmotische druk in de cellen op peil. Kalium is verantwoordelijk voor de transmissie van zenuwpulsen naar verschillende spierfuncties. Het zorgt er ook voor dat het lichaam niet uitdroogt, door een juiste balans in lichaamsappen te houden.

Een tekort aan kalium kan leiden tot slapheid, lage bloeddruk, constipatie en nervositeit.

Aanbevolen dagelijkse hoeveelheid

3000 - 4000 mg

Hydrocarbonaat (HCO₃^-)

Hydrocarbonaat, of bicarbonaat, helpt bij balanceren van het maagzuur en zorgt voor een goede spijsvertering

Chloor (Cl^-)

Chloor houdt net als kalium de osmotische druk in de cellen op niveau. Als bestanddeel van het maagzuur zorgt chloride voor een gezonde spijsvertering. Een tekort aan Chloride kan leiden tot een tekort van zuur in de maag, diarree en in extreme gevallen groeistoornissen.

Aanbevolen dagelijkse hoeveelheid

1700 mg - 5100 mg

Sulfaat (SO₄^--)

Zwavel zorgt voor goede gezonde, flexibele cellen en maakt deel uit van de belangrijke cellen. Een tekort aan zwavel leidt tot het slecht helen van beschadigde cellen.

Fluor (F^-)

Fluor is nodig voor de botten en tanden. De meeste tandpasta bevatten fluoride voor het voorkomen van gaatjes. Samen met calcium en vitamine D wordt fluoride gebruikt voor het behandelen van  osteoporosis.  Aan de andere kant moet men zeer voorzichtig met fluoride zijn, daar het zeer reactief is. Te veel fluoride kan leiden tot slechte tanden en kan na een lange tijd zorgen voor problemen in de bot structuur.

Aanbevolen dagelijkse hoeveelheid:

Silica (SiO₂)

Silicia is een van de reinigende natuurljke bestandelen, het zorgt bij de groei van botten, kraakbeen, tandvlees en weefsel.

Silicium en water

Nitraat (NO₃^-)

Aanbevolen dagelijkse hoeveelheid is 0 mg! Met een maximum gebruik van 45 mg.

IJzer (Fe⁺⁺)

IJzer is nodig voor rode bloedcellen het maakt deel uit van hemoglobine, wat zorgt voor de zuurstof transport in het bloed. Een tekort aan ijzer kan resulteren in moeheid, bleke huid, koude handen en voeten, inomnia, broos haar en nagels, misselijkheid, constipatie en soms impotentie.

Een overdosis kan leiden tot lever schade en diabetes.

Lithium (Li⁺)

Mineraal waters bevatten vaak lithium in zeer kleine concentraties. Lithium helpt bij het bestrijden van alcoholisme, manische depriesiviteit en compulsief gedrag.

Lithium en water

Hardheid (CaCO₃)

Hardheid van water wordt veroorzaakt door kalk in het water. Dit is vaak geen probleem aangezien het gehalte in mineraal water vaak erg  laag is:

De hardheid van water wordt gekwalifiseerd volgens de volgende tabel;

Mangaan

Mangaan speelt een belangrijke rol bij enzymfuncties voor verwerking van bepaalde vitamines zoals B1 en C. Ook is Mangaan nodig voor de verwerking en vertering van voedsel. Mangaan helpt vermoeidheid te bestrijden, de spierreflexen en het geheurgen te verbeteren.