Bronnen van eutrofiëring

Eutrofiëring wordt gedefinieerd als de verrijking van water door toename van anorganische plantenvoedingsstoffen, in hoofdzaak stikstof en fosfor. Er is kunstmatige (culturele) en natuurlijke eutrofiëring, en het verschil zit hem in een menselijke of natuurlijke oorzaak. Bronnen van kunstmatige verontreiniging kunnen afkomstig zijn uit steden of van het platteland.

Stedelijke bronnen van eutrofiëring zijn bijvoorbeeld huishoudelijk afvalwater, industrieel afvalwater en regenwater. De bijdrage stikstof en fosfor per persoon verschilt behoorlijk, maar het gemiddelde ligt ongeveer op 10,8 g N en 2,2 g P. Industriële bronnen zijn vooral van belang op lokale schaal. De bijdrage is afhankelijk van het type industrie, het volume afvalwater en de afvalwaterbehandeling.

Landelijke bronnen van eutrofiëring zijn bijvoorbeeld de landbouw, bosbeheer en dorpen. De landbouw levert een grote bijdrage aan nitraatverontreiniging van zoet water; vaak gaat zelfs de helft van de toegepaste stikstof verloren naar grondwater. Het doorsijpelen van nitraten naar grondwater wordt vooral veroorzaakt door erosie. Een andere belangrijke bron van nutriënten is de veehouderij. De hoeveelheid fosfor uitgescheiden door Brits vee ieder jaar is vier keer zo groot als die van mensen. Bosbeheer kan lokale effecten hebben op nutriëntenconcentraties in rivieren. In sommige landen worden bossen bemest, en dat levert een bijdrage aan eutrofiëring. In kleine dorpjes wordt rioolwater vaak in septic tanks opgeslagen, en dat resulteert in lokale verontreiniging.

Gerelateerde pagina's

- Inleiding

- Algen:     Beschrijving     Filtratie

- Eutrofiëring:
     Bronnen
     Effecten
     Oplossingen:     Nutriënten verwijdering     Algen filtratie     lennsonic NT4     lennsonic NT5
                           Poolsonic     Voordelen apparatuur     Evolutie     Aguanet     Aguaplus     Overige oplossingen

- Conclusies

- Literatuur