Boor komt van nature in het milieu voor. Het bevindt zich in de lucht en in de bodem en het water als gevolg van verwering. Het komt ook in zeer kleine hoeveelheden voor in het grondwater. Mensen stoten boor uit bij het produceren van glas, het verbranden van kool, het versmelten van koper en bij de toepassing van (kunst)meststoffen in de landbouw. De hoeveelheid boor die door mensen wordt uitgestoten is kleiner dan de hoeveelheid die op natuurlijke wijze via verwering vrijkomt.
Planten absorberen boor via de grond en via plantenetende dieren kan het in de voedselketen terecht komen. Boor is ook gevonden in dierlijk weefsel, maar waarschijnlijk accumuleert het niet.
Wanneer dieren voor een langere tijd grote hoeveelheden boor via het voedsel of drinkwater absorberen kan dit de mannelijke reproductieorganen aantasten. Wanneer dieren tijdens de zwangerschap blootgesteld worden aan boor, kunnen de jongen lijden aan geboortedefecten of een vertraagde ontwikkeling. Bovendien kunnen dieren last krijgen van neusirritatie wanneer ze boor inademen. Boor is een element dat vooral via natuurlijke processen in het milieu voorkomt.
Mensen kunnen blootgesteld worden aan boor via fruit, groenten, water en lucht.
Het eten van vis of vlees vergroot niet de hoeveelheid boor in ons lichaam, omdat boor niet accumuleert in dierlijke weefsels.
Het is niet waarschijnlijk dat men via de lucht of het drinkwater aan boor wordt blootgesteld, maar men loopt wel het risico om tijdens het werk aan boraatstof blootgesteld te worden. De blootstelling aan boor kan plaatsvinden via het gebruik van cosmetica en stomerijproducten.
Wanneer mensen grote hoeveelheden boorbevattend voedsel eten, kan het boorgehalte in hun lichaam zo hoog worden, dat dit gezondheidsproblemen kan veroorzaken. Boor kan de maag, lever, nieren en hersenen infecteren en uiteindelijk tot de dood leiden. Wanneer men blootgesteld worden aan lage concentraties boor, kunnen de neus, keel en ogen geïrriteerd raken. |
|
