Vanadium - V

Vanadium

Vanadium werd ontdekt door de Mexicaanse scheikundige Andrés Manuel del Rio, in 1801. Rio stuurde monsters vanadium erts en een brief met zijn detectiemethode naar het Instituut van Frankrijk in Parijs, voor analyse en bevestiging. Helaas voor Rio ging zijn brief verloren tijdens een schipbreuk en ontving het Instituut alleen zijn monsters, welke een kort briefje bevatten hoeveel dit nieuwe element genaamd erythroon op chroom leek. Rio trok deze bewering terug toen hij een brief ontving uit Parijs waarin deze werd tegengesproken. In 1830 werd vanadium ontdekt door de Zweedse scheikundige Nils Gabriel Sefstrôm, omdat hij ijzer monsters bestudeerde uit een mijn in Zweden. Vanadium werd geïsoleerd door de Engelse scheikundige Sir Henry Enfield Roscoe in 1867 door vanadium trichloride (VCl₃) met waterstof gas te conbineren. Momenteel wordt vanadium meestal verkregen uit de mineralen vanadiet (Pb₅(VO)₃Cl) en carnotiet (K₂(UO₂)₂VO₄*1-3H₂O), door verhitting van gestampt ijzer in aanwezigheid van koolstof en chloor, zodat vanadium trichloride ontstaat. Het vanadium trichloride wordt vervolgens verhit met magensium in een argon atmosfeer.
Vanadium is corrosie bestendig en wordt daarom soms gebruikt om speciale buizen en pijpleidingen te maken voor de chemische industrie. Vanadium absorbeert geen neutronen en kent daarom ook toepassingen in de nucleaire industrie. Een dun laagje vanadium wordt gebruikt om titaan aan staal te verbinden.

Bijna 80% van alle vandium dat wordt geproduceerd, wordt gebruikt om ferrovanadium te maken af als staaladditief. Ferrovanadium is een sterke ijzerlegering die tegen schokken en corrosie kan en die voor tussen de 1% en 6% uit vanadium bestaat. Ferrovanadium en vanadium staallegeringen worden gebruikt om bijvoorbeeld wielassen, krukassen, auto onderdelen, vliegtuigmotor onderdelen, bronnen en snijgereedschap te maken.

Vanadiumpentoxide (V₂O₅) is de nuttigste vanadiumverbinding. Het wordt gebruikt als beits, een materiaal dat verf permanent aan textiel hecht. Vanadium pentoxide wordt ook gebruikt als katalysator bij verschillende chemische reacties tijdens de fabricage van keramiek. Vanadium pentoxide kan worden vermengd met gallium voor de productie van supergeleidbare magneten.

Gezondheidseffecten van Vanadium

Vanadium kan verschillende effecten op de menselijke gezondheid hebben, wanneer de opname te hoog is. Wanneer de opname van vanadium via de lucht plaatsvindt, kan dit bronchitis en longontsteking veroorzaken.

De onmiddellijke effecten van zijn de irritatie van longen, keel, ogen en de neusholte.

Andere effecten tengevolge van de opname van vanadium zijn:
- Hart- en vatziekten
- Ontsteking van de buik en ingewanden
- Schade aan het zenuwstelsel
- Bloeden van de lever en nieren
- Huiduitslag
- Ernstig trillen en verlammingen
- Neusbloedingen en keelpijn
- Verzwakking
- Misselijkheid en hoofdpijn 
- Duizeligheid
- Gedragsveranderingen

Milieu-effecten van Vanadium

Laboratoriumtesten met proefdieren hebben aangetoond, dat vanadium schade aan het reproductiesysteem van mannelijke dieren kan toebrengen en dat het zich ook ophoopt in de vrouwelijke placenta.

Vanadium kan in sommige gevallen veranderingen in het DNA veroorzaken, maar het kan bij dieren geen kanker veroorzaken.