Indium Indium werd ontdekt door de Duitse scheikundigen Ferdinand Reich en Hieronymus Theodor Richter in 1863. Reich en Richter zochten naar sporen van het element thallium in zink ertsen. Een mooie indigo-kleurige lijn in het spectrum van zink erts onthulde het bestaan van indium. Indium komt ongeveer net zoveel voor als zilver, maar is veel makkelijker te vinden omdat het vaak voorkomt in zink, ijzer, lood en koper ertsen.
Indium wordt toegepast als coating van hogesnelheidsmotoren, omdat het zorgt voor een gelijke verdeling van smeerolie. Indium wordt gebruikt om germanium in te dopen voor de ontwikkeling van transistors. Het wordt ook gebruikt om andere componenten en apparaten te maken, zoals corrector vloeistof, warmte geleiders en stroom geleiders. Indium kan worden gebruikt om spiegels te maken die net zo reflectief zijn als zilveren spiegels, maar die minder snel breken. Indium wordt verder gebruikt om laagsmeltende legeringen te maken. Een legering met 24% indium en 76% gallium is vloeibaar bij kamertemperatuur. ndium speelt geen rol in biologische processen. In kleine hoeveelheden kan indium de stofwisseling bevorderen.
Mensen komen maar heel zelden in contact met indium verbindingen. Alle indium verbindingen zijn zeer giftig. Indium verbindingen kunnen het hart, de nieren en de lever beschadigen en zijn waarschijnlijk teratogeen (veroorzaken geboorte-effecten).
Er zijn onvoldoende gegevens beschikbaar over de effecten van Indium op de menselijke gezondheid, daarom moet men zeer voorzichtig met de stof worden omgegaan.
De milieueffecten van Indium zijn niet onderzocht |
|
