Chloor is een zeer reactief gas. Het is een element dat van nature voorkomt. De grootste gebruikers van chloor zijn bedrijven die ethyleendichloride en andere gechloreerde oplosmiddelen zoals polyvinyl chloride (PVC) harsen, chloorfluorkoolstoffen, en propyleenoxide. Papierfabrieken gebruiken chloor om papier te bleken. Water- afvalwaterbehandelingfabrieken gebruiken chloor om het gehalte aan micro-organismen die ziektes kunnen verspreiden in het water te verkleinen (desinfectie).
De blootstelling aan chloor kan plaatsvinden in de werkplaats of in het milieu als gevolg van de lozing van chloor in de lucht, het water of op het land. Mensen die in bleek voor de was of als zwembadchemicaliën die chloorproducten bevatten gebruiken,worden meestal niet aan chloor zelf blootgesteld. Puur chloor wordt voornamelijk in de industrie gevonden.
Chloor komt het lichaam binnen via vervuilde lucht of wanneer men besmet voedsel of water binnenkrijgt. Vanwege zijn reactiviteit blijft het niet in het lichaam achter.
De effecten van chloor op het menselijk lichaam zijn afhankelijk van de hoeveelheid chloor die aanwezig is, de duur en de frequentie van de blootstelling. De effecten zijn ook afhankelijk van de gezondheid van de persoon of de milieuconditie wanneer blootstelling plaatsvindt.
Het inademen van kleine hoeveelheden chloor gedurende korte periodes heeft een nadelige invloed op het ademhalingssysteem. De effecten variëren van hoesten en pijn op de borst tot waterretentie in de longen. Chloor irriteert de huid de ogen en het ademhalingssysteem. Deze effecten zullen echter niet plaatsvinden bij de lage gehaltes chloor die normaal in het milieu worden gevonden.
Het is niet bekend of er effecten zijn op de menselijke gezondheid wanneer men voor langere tijd via de ademhaling of op een andere manier chloor binnenkrijgt. Er zijn studies die aantonen dat mensen die herhaaldelijk chloor inademen bepaalde reacties vertonen, maar dit geldt niet voor iedereen. Chloor lost op wanneer het met water wordt gemengd. Het kan onder bepaalde condities ook uit het water ontsnappen en in de lucht terecht komen. Chloor wordt het meest direct via de lucht en het oppervlaktewater aan het milieu toegevoegd.
Wanneer het zich eenmaal in de lucht of het water bevindt, reageert chloor met andere chemicaliën. In het water combineert het met anorganisch materiaal om chloorzouten te vormen, en met organisch materiaal om gechloreerde organische chemicaliën te vormen.
Vanwege zijn reactiviteit is de kans klein dat chloor zich door de grond verplaatst om het grondwater binnen te gaan.
Planten en dieren slaan geen chloor op. Laboratorium studies tonen echter aan dat herhaaldelijke blootstelling aan chloor in de lucht het immuunsysteem, het hart, het bloed en het ademhalingsysteem van dieren kan aantasten.
Bij lage concentraties kan chloor milieuschade veroorzaken. Chloor is vooral schadelijk voor organismen die in het water en de bodem leven. |
|
